Welkom Wendy, zus van Dennis; jij neemt vandaag afscheid van je grote broer.
Welkom aan Werthweijde 3
De meiden die zolang en liefdevol voor Dennis hebben gezorgd.
Wiebe ,Corrie en Wendy
We hopen dat al die mensen die achter jullie zitten om afscheid te nemen van Dennis,voor jullie voelbaar zijn als een warme steun in de rug , en jullie door deze dag heen kunnen helpen
Er is niet zomaar iemand dood,
Dennis is Dood. Dat hoorde ik een van de begeleiders van Werthweijde 3 zeggen.
Dennis woonde vanaf zijn zevende bij de Prinsenstichting en is voor velen
onlosmakelijk verbonden met de Prinsenstichting.
Wat hebben we genoten van die man,zei een andere collega.
Laten we elkaar
mooie verhalen vertellen, laten we licht ontsteken zodat er bij ieder
kaarsje dat aan gaat een mooie herinnering ontvlamt
Met die vlammetjes van vreugde doen we Dennis met zijn eindeloze glimlach
recht.
We steken de kaarsen van hoop en herinnering aan.
1 Wiebe
2 Corrie
3 Wendy
4 Sandra
5 Brenda
6 Miriam
7 Roelie
Moeder Corrie vertelt
Op alle mooie en moeilijke momenten in het leven van Dennis,las je het
verhaal van De Appel aan Dennis voor. In wachtruimtes voor vervelende
onderzoeken,in afwachting van je beurt,gewoon lekker samen op bed op leuke
momenten. Je verteld Dennis op dit moeilijke moment De Appel, en wij mogen
mee luisteren
De Appel
er lag een dikke ronde appel
midden in het groene gras.
die dikke ronde appel huilde
omdat hij maar een appel was.
waarom huil je ? vroeg het haantje,
dat boven op de toren stond,
en draaide, toen het hard ging waaien ,
zomaar drie keer in het rond.
ach haan , een kevertje kan lopen
en zo zijn er nog zo veel.
maar een appel heeft geen beentjes,
alleen een blaadje en een steel.
ik weet wel, dat de hemel blauw is,
de zon is geel, de bomen groen.
maar ik heb nooit eens kunnen kijken,
wat al die grote mensen doen.
weet je wat , zei toen het haantje
en keek de appel ernstig aan,
ik zal je straks wel komen halen
als alle mensen slapen gaan .
en toen de grote mensen sliepen ,
vloog het haantje door de lucht.
en de dikke ronde appel
zat tevreden op zijn rug.
appel ,kijk eens gauw naar boven ,
daar komt een vlindertje voorbij.
en daar beneden staat een huisje ,
zomaar midden in de wei.
en dat huisje heeft een deurtje,
waar de mensen binnen gaan.
en dat huisje heeft een raampje,
zullen wij eens kijken gaan?
ze keken samen door het raampje
en weet je wat de appel zag ?
een grote tros met blauwe druiven ,
die op een mooi wit bordje lag.
en een vorkje en een lepel
op een kleedje blauw-geel-groen.
en een mesje,waar je altijd
heel voorzichtig mee moet doen.
hoor eens,appel,zei het haantje,
we moeten nu naar huis toe gaan,
want als de mensen wakker worden,
moet ik weer op de toren staan.
en toen de mensen wakker werden,
lag de appel in het gras
en riep vrolijk:toren-haantje,
weet je nog hoe leuk het was?
Muziek: Kleine jongen van Andre Hazes
Zus Wendy neemt afscheid
Wendy geeft bloemen aan Dennis en verteld hoe ze altijd zijn puzzels en
boekjes klaar legde thuis.
Wendy mist haar grote broer
